Moja droga z oddechem nie była oczywista. Uważałam, że ta przestrzeń jest u mnie zaopiekowana. Pracowałam dużo ruchem i różnymi formami przez ciało, łapiąc się na tym, że funkcjonuję w bardzo dużym wewnętrznym napięciu. Zmieniała się moja energia, częściej pojawiało się zmęczenie. W sytuacjach wyzwań pojawiała się ciężkość w klatce piersiowej, niemożność wzięcia głębszego oddechu. Dziwny ucisk, do którego mogłam się przyzwyczaić. Ale głód powietrza i wewnętrzny niepokój powodowały duży dyskomfort. Dyskomfort, który potrzebowałam rozpuścić. Wiedziałam, że przyczyna napięcia leży gdzieś głębiej i ruch to tylko chwilowe rozładowanie. Przynosił ulgę, ale na moment. Zadałam sobie pytanie: -Co mnie ogranicza w codziennym funkcjonowaniu? Co tak bardzo mnie wewnętrznie usztywnia? -Co powoduje wewnętrzna niewygodę i dysbalans.? -Co powoduje, że stres zabiera mnie całą? Odpowiedź zawsze była ta sama… Oddech W ten sposób wróciłam do podstaw… pracy z oddechem. Rozpuszczania tego, co było wysiłkowe. Wszyscy żyjemy w dużym pędzie i pogoni spełniania oczekiwań innych… na bezdechu. Dzień po dniu tracąc kontakt z wewnętrzna nawigacją, która wskazuję, że jesteś na zmęczeniu i deficycie energetycznym. Bazowe objawy zaburzonych wzorców oddechowych to również : ogólna słabość, wyczerpanie, słaba pamięć, brak umiejętności koncentracji, wysoki niepokój, wysoki poziom reaktywności emocjonalnej ( rozproszenie i złość bez powodu), bóle mięśniowe, wzdychanie i ziewanie, zadyszka, sztywność, bóle głowy, bezsenność. To tylko nieliczne symptomy. Potrzebujemy tworzyć bazę w sobie, by rozpuszczać napięcia i przywracać dobre samopoczucie. Zdrowy oddech tworzy tę bazę. Efekty niewłaściwego oddychania wpływają i zmieniają każda przestrzeń naszego życia.